Socjologia religii 

PrzezPaSkut

Bogu dzięki, że są i takie książki naukowe, które czyta się z wypiekami od pierwszej do ostatniej strony. Wydana w mrocznych czasach stalinowskiej walki z wiarą ?Socjologia religii? niemieckiego religioznawcy Joachima Wacha jest jedną z takich właśnie pereł. To książka, która nie tylko zawiera niewyobrażalny ogrom wiedzy, ale także ma w sobie siłę, która daje czytelnikowi coś więcej niż informacje: pozwala zrozumieć zjawiska wcześniej niejasne lub w ogóle niezauważalne. 

Doświadczenie sacrum jest według profesora Wacha fundamentem każdej religii, która składa się z trzech obszarów: doktryny, kultu i organizacji. Według tej, powszechnie dzisiaj uznawanej, definicji religii można analizować każde dzisiejsze społeczeństwo. Gdyby ta książka powstawała dzisiaj, a nie w pierwszej połowie lat 40., z pewnością autor rozszerzyłby koncepcję religii na twory mniej oczywiste. Czy nie odnajdujemy dzisiaj w przestrzeni kulturowej i politycznej postaci wypełniające definicje założycieli, proroków, mesjaszy? Czy niejedna sfera życia publicznego nie jest zorganizowana na wzór formacji religijnej? 

?Socjologia religii? trafia na moją listę książek, które trzeba regularnie, co kilka lat odświeżać, by na poważnie podejmować próby zrozumienia świata. 

Podobne wpisy

  • Derdowski jak zwykle: o samotności i agentach

    PrzezPaSkut

    Wstyd” to kolejna powieść Krzysztofa Derdowskiego, która pokazuje czym jest tak naprawdę samotność. Już od pierwszej powieści Krzysztofa Derdowskiego – „Znikanie” – na głównym planie była samotność. Bohaterowie jego opowieści są egocentrykami, tworzącymi jak biskup Berkeley czy wieki później Ludwik Wittgenstein własny, oryginalny i jedyny świat. Wcześniej, w „Robalu”, „Chłodzie” i „Nagiej” zawsze tworzył postaci…

  • Efekt motyla

    PrzezPaSkut

    „The Final Detail” Harlana Cobena jest znowu opowieścią o tym samym: o wydarzeniu sprzed lat, które reżyseruje dzisiejsze dramaty. I znowu jest opowieścią znakomitą. Myron Bolitar po śmierci Brendy i rozstaniu z Jessicą ucieka z miasta. Zostawia firmę w rękach świeżej wspólniczki, Esperanzy i na kilka tygodni zaszywa się na małej karaibskiej wyspie z atrakcyjną…

  • Gdzie jest Hollywood?

    PrzezPaSkut

    Znowu Coben, znowu zachwyty. „Darkest Fear” – w Polsce wyszło jako „Najczarniejszy strach” – to powieść, która jest gotowym scenariuszem do hitowego filmu z szansami na Oskara. A to dlatego, że obok niezbędnych akcesoriów amerykańskiego hiciora, czyli strzelanin, porwań, agentów FBI, bijatyk, romansów i błyskotliwych dialogów, jest też tzw. głębia i przesłanie. „Darkest Fear” jest…

  • Mizerne danie genialnego kucharza

    PrzezPaSkut

    Zazwyczaj piszę o przeczytanych książkach od razu. „Serotoninę” odłozyłem kilkanaście tygodni temu. Wciąż nie wiem, jak ją odebrać. Michel Houelllebecq to pisarz wyjątkowy, co do tego nie ma wątpliwości. Ale czy „Serotonina” też jest taka? A może po prostu po „Uległości” poprzeczka była za wysoko? Jest wszystko, co powinno być u tego autora: dekadentyzm, seks,…

  • Granat wrzucony do szamba

    PrzezPaSkut

    Wyobraźcie sobie coś. Jest wyrazisty, agresywny, jednoznaczny, charyzmatyczny lider, który nie jest zawodowym politykiem, ale w pewnym momencie mówi: dość! Krąży wokół polityki bez większych sukcesów. Zbiera wokół siebie prawdziwą menażerię: od ludzi znikąd, po ludzi działających wcześniej w różnych partiach, czasem bardzo niszowych. Oczywiście jest wokół lidera wianuszek „służbistów” wszelakiej maści, którzy we właściwym…