Niepisana nauka Platona 

To niesamowite, że w całej historii ludzkiej refleksji nad bytem, głos zabierały tysiące osób, a my wciąż dyskutujemy nad tym, który w tak wielu sprawach jako pierwszy zauważył i opisał prawdziwą istotę świata. No właśnie, czy na pewno ją opisał? 

Zadziwiające, że po pierwszych filozofach, którzy czasem z dużą nieufnością zdecydowali się na zapis swoich rozważań zostało tak niewiele, a po Platonie, który jasno deklarował dystans do pisma, mamy praktycznie wszystko, co stworzył. Piąty i czwarty wiek przed Chrystusem to był czas olbrzymich przemian, rewolucji na miarę tej, której obecnie doświadczamy. Wówczas stanęły przeciwko sobie tradycja oparta na ustnym przekazie i nowość – zwolennicy magii pisma, które nie tylko było magazynem wiedzy, ale także pozwalało skupić się w większym stopniu na treści. Nie wszyscy filozofowie greccy poważali tę nowinkę, wielu odnosiło się do niej z dużą rezerwą, jeśli nie wrogością. Z perspektywy wiemy, która opcja wygrała batalię. Dzisiaj obserwujemy bliźniaczy moment przełomu, z tym że teraz kultura pisma zdaje się ulegać kulturze obrazkowej, która po tysiącach lat wróciła do gry. 

Platon napisał kilkadziesiąt dialogów, które wciąż budzą ogromne emocje. Rzeczywiście, trudno jest nam uwierzyć, że na kilkaset lat przed naszą erą pojawił się tak oryginalny i przenikliwy umysł. Platon stworzył spójny system filozoficzny, oparty na kilku fundamentalnych zasadach, które wciąż twórczo rozwijamy i dyskutujemy. Zostało po nim jednak także sporo listów. W tym list siódmy. Tam natomiast znajdujemy wprost sformułowaną deklarację, według której o sprawach traktowanych przez filozofa najpoważniej nigdy żadnego pisma nie było i nie będzie. Że to, co najważniejsze zostało wyłącznie w sferze nauki ustnej, której dostąpili wyłącznie wybrańcy. 

Cóż to za tajemnicę Platon zdradził wyłącznie wybranym uczniom? O tym traktuje ubiegłoroczny numer kwartalnika Kronos, który właśnie miałem okazje i ogromną przyjemność przeczytać. Na ponad trzystu stronach zamieszczono eseje i rozprawy dotyczące niepisanej nauki Platona, fragmenty rozważań takich autorów jak Gottfried Wilhelm Leibniz, Immanuel Kant, Georg Wilhelm Friedrich Hegel i Friedrich Nietzsche, Paul Ricoeur, ale także zapis niesamowitej dyskusji, jaką we wrześniu 1996 roku przeprowadzili w Tybindze profesorowie Hans-Georg Gadamer, Giovani Reale, Thomas Alexander Szlezak i inni. Nieprawdopodobna rozkosz dla ducha. 

Na koniec jedna uwaga marginesowa istotna dla tych, którzy załamują ręce nad poziomem polskich czasopism i ich zasięgami. Numer kwartalnika Kronos, który został w całości poświęcony pozornie niszowemu zagadnieniu ma objętość ponad trzystu stron, kosztował 30 złotych i został wydrukowany w nakładzie 2500 egzemplarzy. Można? 

Podobne wpisy

  • Początek

    Muszę przyznać, że bardzo trudno jest mi zachować obiektywizm czytając Dana Browna. Od lat jestem jego fanem. Za młodu zaczytywałem się w opowieściach młodzieżowych Nienackiego, a w dojrzałym wieku z tym samym rumieńcem śledzę losy profesora Langdona. To, co i jak pisze Dan Brown nie przejdzie pewnie do historii literatury. Za dwieście lat z przełomu…

  • Nie ma się z czego śmiać

    „Wszystko czerwone” było pierwszą i chyba jedyną książką Joanny Chmielewskiej, po którą sięgnąłem i sięgnę w przyszłości. Nazwisko-gigant, jasne, ale zupełnie nie z mojej bajki. Teraz nawet wiem dlaczego. Gatunkowo „Wszystko czerwone” jest komedio-kryminałem. Bardzo lubię kryminały, bardzo lubię pastisze kryminałów (w klimatach Bukowskiego chociażby), ale komedia to coś, co toleruję jedynie na scenie. Żeby…

  • Trzeba było grać

    Kiedy już wydaje się, że Auschwitz zostało literacko wyeksploatowane do samego końca, pojawia się książka, która nie tylko staje okoniem, ale jeszcze na całym świecie nieźle się sprzedaje. Bo obozy koncentracyjne to wciąż temat niesamowicie nośny komercyjnie. Oczywiście nie robię z tej obserwacji zarzutu, dobrze, że ludzie chcą czytać o tym, co Niemcy robili za…

  • |

    Profesor nauk medycznych w pasiaku

    Stanisław Sterkowicz – późniejszy profesor nauk medycznych – trafił do jednego z najcięższych obozów koncentracyjnych. W Neuengamme prowadzono brutalne eksperymenty medyczne dotyczące leczenia i zapobiegania gruźlicy, odtruwania skażonej wody pitnej i przeprowadzania transplantacji kości.  Profesor Sterkowicz opisał własne doświadczenia z obozu w książce „Obóz koncentracyjny Neuengamme”, a rok później (2006) wydał także książkę „Kobiecy obóz…

  • Rotmistrz niezłomny

    Narcyz Łopianowski był bohaterem wschodniego września ’39. Przedwojenny rotmistrz dowodzący uzbrojonymi w butelki z naftą i „regulaminową” broń rozbił wielokrotnie silniejszy oddział Armii Czerwonej. Sami Rosjanie twierdzili, że stracili 19 czołgów i 800 żołnierzy. Łopianowski był przekonany, że czołgów co prawda unieruchomili więcej, ale żołnierzy utłukli mniej. Podejrzewany o współpracę z komunistami napisał w latach…